reviews



  • Mentor - "Guts, Graves and Blasphemy" 2016 / 1CD
    ARACHNOPHOBIA RECORDS
    POLAND

    Mentor - Guts, Graves and Blasphemy Rozrywka nie musi być "tania". Mentor gra rock'n'rolla, który świetnie sprawdzi się w wielu sytuacjach. Na przykład w aucie. Wysoce energetyczne, chwytliwe granie, klejące się do ucha refreny, to wszystko sprawi że w każdym z nas obudzi się demon motoryzacji. Ale, no właśnie, klasyfikowanie "Guts, Graves and Blasphemy" jako "płyty do auta" byłoby dla Mentor bardzo krzywdzące. Dla tego właśnie na wstępie wyraziłem opinię, że rozrywka nie musi być "tania". "Guts, Graves and Blasphemy" jest czymś zdecydowanie więcej, niż tylko akompaniamentem do deptania pedału gazu. Mentor instrumentalnie błyszczy. Rozpędzone riffy cechuje wysoka precyzja wykonawcza. Warto zwrócić uwagę, że nie ma tu mowy o kanciastych, tandetnych zagrywkach, stanowiących jedynie tło dla wypocin wokalisty. Gitarzyści bardzo umiejętnie balansują na styku dobrze pojmowanej przebojowości i instrumentalnego zaangażowania. Jest czego słuchać. Zwłaszcza że każdy utwór skrywa niespodziankę, zaskakujący zwrot akcji. W jednym zespół niespodziewanie zwalnia stawiając na doomowy ciężar, w innym z kolei ustalony porządek burzą blasty. Pojawia się stoner, black metal, a wszystko to pięknie, zgodnie i radośnie bulgocze w rock'n'rollowym sosie. Brawa należą się także wokaliście, który zachowując rockową zadziorność kreuje wyraźnie zarysowane linie melodyczne i uwypukla przebojowość "Guts, Graves and Blasphemy". Tak, debiut Mentor to wysokich lotów rozrywka.

    www.facebook.com/MENTORrock
    arachnophobia.plRobert Jurkiewicz ________8,5 search for Mentor
  • listen and enjoy!




Nuclear Holocaust

Jest old school, bo nie zagraliśmy ani jednego oryginalnego dźwięku, kawałki są krótkie, jest w nich mnóstwo thrashu i punka, szczypta death metalu – to dla wielu będzie właśnie przepisem na grindcore, zmieniają się tylko proporcje. Nie boli nas ta łata, nie chce nam się też szukać innej.

Ulcer

Może dzięki uwielbieniu Dissection jest na Heading Below więcej melodii? Może za sprawą Testimony of Ancients znalazły się klawiszowe podkłady? Być może dlatego, że kochamy Autopsy jest więcej tłustych zwolnień? Jakoś tak to wszystko naturalnie przyszło.

Echoes of Yul

Granie w pojedynkę, miksowanie, itp. to trochę wymóg sytuacji w jakiej jestem kiedy trudno jest znaleźć kogoś nadającego na podobnych falach, ale są plusy: gram kiedy chcę, muzyka ma spójną wizję i nie idę na żadne kompromisy.