VADER

[zekke]

dobijanie vadera w temacie okladek part two, wyskoczylo mi dzisiaj ze sham mirrors jest z 2002, czyli ten sam rok co revelations:



chujowaty miszmasz z photshopa vs okladka ktora wyglada dobrze w kazdym roku, od 2002 do 2042 (chociaz i tak mozna bylo zdjac dropshadow z typo + lepiej rozmiescic wzgledem tego bialego symbolu w okol gwiazdy). ergo - nie ma wytlumaczenia ze takie czasy, ze wszyscy tak robili, ze takie tamto czy sramto. po prostu albo jest ktos z pomyslem i zmyslem graficznym albo go nie ma, jak widac nawet w prosty sposob mozna zrobic cos co po prostu wizualnie jest przyjemne dla oka vs jakis bohomaz ktory moze jest trendi przez pol miesiaca a pozniej budzi niesmak przez lata.

[Major Zagłoba]

Aż se pod wpływem dyskusji zapuściłem Litanię dziś, doszedłem do wniosku że perka brzmi jak napierdalające działko, a przy Cold Demons

[Nasum]

To przejście , niby kilkusekundowe w połowie utworu rozpierdala swoją prostotą i szybkościa. W tamtym czasie Docent był naprawde perkusistą ze ścisłej death metalowej czołówki.

[Anzhelmoo]

Spokojnie, myślę, że nie ma co się znęcać. Znajdziemy 1000 gorszych od Revelations, jak i 1000 lepszych, ale co z tego. Ta okładka nawet nie jest najgorszą od Vadera. Nie jest wielką tajemnicą, że minimalistyczne projekty są zdecydowanie bardziej ponadczasowe, niż jakieś komiksowe ilustracje, czy cyfrowe kolaże. W metalu, zwłaszcza tym dawnym dominowała estetyka jaka dominowała i to raczej genialne okładki były wyjątkiem, a nie norma. Pamiętajmy też o ograniczonych budżetach, które powodowały, że nawet legendarne marki miały często na froncie skrajnie żenujące rzeczy, albo że właśnie jakiś nadworny grafik klepał jak leci wszystkim z wytwórni. Nie wiem, ja to mam wrażenie, że większość najlepszych płyt metalowych miała okładki wątpliwej jakości jak tak sobie myślę, oczywiście zdarzały się fajniejsze. Te fajniejsze to chyba już bardziej XXI wiek, gdzie artyści mieli większe możliwości bardziej dbali o takie rzeczy i mieli też większa autonomię

[Nasum]

A najgorsza okładka od Vadera to według Ciebie która? I czy ma to jakieś przełożenie na muzykę - znaczy, nieciekawa lub nawet chujowa okładka ale nadzieje na to że muzyka wszystko wynagrodzi, okazały się również płonne, czy może jednak nie?

[Anzhelmoo]

Nie pamiętam, jaki był drugi - Forward to die?

Właśnie ten (najłatwiej poznać po tekście). Jak poznawałem Litany był jednym z głównych utworów, który mnie urzekł za sprawą melodii głównego riffu i rytmiki riffu w zwrotce (ktory jakby odpowiada na wokale, a nie tylko towarzyszy, trudno opisać). Na tej pozornie prostej płycie jest masa smaczków i subtelność. Chociażby ten czysty fragment w The One Made of Dreams. On jest super, ponieważ pojawia się znienacka, ale tylko raz.

[Anzhelmoo]

A najgorsza okładka od Vadera to według Ciebie która? I czy ma to jakieś przełożenie na muzykę - znaczy, nieciekawa lub nawet chujowa okładka ale nadzieje na to że muzyka wszystko wynagrodzi, okazały się również płonne, czy może jednak nie?

Trudno powiedzieć. Tak jak wspomniałem wcześniej, moim zdaniem Vader poza kilkoma wyjątkami generalnie miał kiepskie /zwyczajne okładki, więc zdarzało się, że muzycznie płyta była okej, ale oprawa wizualna nie szła w parze z jakością muzyki. Najbardziej oczywisty przykład to Black to the Blind. Oczywiście ten motyw już opatrzył się nam i stał się kultowy dzięki jakości muzy. Sam pomysł wcale nie jest zły, ale wykonanie mega tandetne.

Ale za zdecydowanie najgorsze uważam Blood, Ale z drugiej strony te wszystkie potworki z wtedy... można rzucić kostką i w zależności od humoru wskazać najgorszy. Np. moja ulubiona EPka Reign Forever World również nie miała szczęścia do oprawy wizualnej. Live In Japan również nie dociąga do jakości albumu i wygląda tandetnie. Angel of Death wydaje się być wariacją odnośnie Revelations, ale moim zdaniem prezentuje się gorzej. Na R. jest oczywiście większy burdel, ale paradoksalnie dzięki temu patrzę na tę okładkę jak na jeden wielki kleks i nigdy szczególnie się nie wpatrywałem w detale, traktując jak abstrakcyjne szlaczki (nie potrafiłbym jej narysować z głowy w uproszczonej wersji, w przeciwieństwie do innych i to pomimo faktu, że widziałem ją miliard razy, a sam album bardzo lubię). Tego co się wydarzyło na okładce do DVD nawet nie komentuje, bo mówi samo za siebie.

A pamiętacie ta kompilację RFW/Blood? Ja nie wiem jakim cudem przeszło "spłaszczenie" okładek i wciśnięcie dwóch na kwadrat, wstyd, że tak dobre materiały ukazały się w takiej formie. Osobiście mam też spory problem z okładką The Beast. Ale ona z daleka chociaż wygląda na miarę spójną, więc chyba nie razi tak w oczy, ale też dałbym ją nisko.

[Anzhelmoo]

A z kolei w drugą stronę - z dosyć schludnych, a mniej popularnych, to te całkiem ok.

[Soundterror]

Zapomnieliście o Kingdom
A "Litania" ma bardzo fajną okładkę.