MOONSPELL - LUSITANIAN METAL - 2 DVD + CD BOOK!!!

[dzik]

Przesłuchałem. Bardzo słaba ta płyta.

Odszczekuję. Coś mnie pchnęło wczoraj żeby przesłuchać drugi raz, potem trzeci. I dzisiaj znowu mi się zachciało, więc ostatecznie kliknąłem "kup teraz".

[mocny2_3]

[Żułek]

bardzo fajny numer

[987654321k]

Co ten klawiszowiec odpierdala za pląsy?

[Żułek]

eeee

[masterful]

qpa

[Asia Tuchaj-Bejowicz]

straszna bieda

[Stary Metal]

Kontakt z Moonspellem urwał mi się po Irreligious. Wolfheart mną zamiata do tej pory.
Ot, takie wspomnienie mi się wyświetliło...:

Pizzeria, gdzie była nielekka demolka, kiedy poprosiliśmy o włączenie tej płyty już nie istnieje. Dziewczyny, które wtedy tańczyły do Alma Mater już wyszły za mąż pobrały kredyty i utyły, kumple wyrośli z metalu i pierdolą mi, kiedy się spotkamy, że taki starzec jak ja już nie powinien słuchać muzyki pryszczatych pacholąt. A skąd kurwa ja mam wiedzieć, czego powinien słuchać taki starzec jak ja, kiedy jeszcze nigdy nie miałem tylu lat

Nie ważne. Ważne, że po Irreligious zaczęli iść w stronę - moim zdaniem - Depeche Mode. A to już mi w ogóle nie odpowiadało. Później, wiele lat później podobnie jak w Paradisie Loście były zapowiedzi powrotu do źródeł,ale już w takie zapewnienia nie wierzyłem.

Ale początki Moonspella wywarły na mnie olbrzymi wpływ.
Aż nabrałem ochoty. Butla z lodówy, noc,stary Technics, płyta z półki o startuje Wolfshade.
Na cały wykurw.
I znowu tańcujące laski.
Jak wiele lat temu, w pizzerii.

[empir]

Dla mnie debiut też najlepszy ale ta depeszowska płyta, czyli Sin / pecado podobała mi się dużo bardziej niż depeszowskie paradise lost. Nagrali później jeszcze 3 fajne płyty: efekt motyla, darkness i Hope oraz najfajniejszą - antidotum. A potem to już różnie było ale na niższym poziomie.

A utwór powyżej faktycznie bieda.

[Hellion]

Mój ulubiony Moonspell to Sin/pecado. Dla mnie ten album najlepiej zniósł próbę czasu. Jest świetny instrumentalnie, spójny i po prostu ciekawy.

Debiut jakis czas temu sobie włączyłem, ale na wysokości Trebaruna wyłączyłem, bo mnie te portugalskie folk melodie zmęczyły. Irreligious to mój nr 2 w dysko, choć to w sumie dość przerysowana, kiczowata muzyka. Efekt Motyla nigdy mi nie weszła specjalnie choć słuchałem jej całkiem sporo, Darkness and Hope taka zbyt mięciutka jest. Antidote za to bardzo fajna płyta, może nie wszystkie piosenki są tip top, ale lubię jej klimat. Następnych nie znam zbytnio, dopiero Hermitage wysłuchałem w całości i bardzo mi się podoba ten album.

Z tych dwóch nowych singli to pierwszy jest spoko, fajny basik. Ten wczorajszy niestety, ale chujowy, taki łagodny i miałki, i znowu to wszystko takie tandetnie 'mroczno gotyckie'.